Moet er nog thee zijn?

De laatste jaren ben ik een echte thee-addict geworden.

Het is ook zo leuk, er zijn zoveel smaakjes en soorten, zoveel toffe kopjes en mooie kannen.

 

 

Maar waar komt het theedrinken eigenlijk vandaan ?

 

In Groot Brittannië was een High tea, ook wel meat tea genoemd, van oorsprong een maaltijd voor arbeiders. Zij maakten lange en zware dagen en kwamen rond 18u uitgeput en hongerig thuis. Er stond dan een pot sterke zwarte thee klaar, met hartige en energierijke hapjes, zoals witte bonen in tomaten saus, sausijsjes, eieren en chips.

 

De high tea, zoals wij die nu kennen, is eigenlijk een afternoon tea of cream tea en vindt zijn oorsprong in Engeland. De 7de hertogin van Bedford, Anna Mara Russel dronk graag thee. Het was in die tijd (rond 1800) gebruikelijk dat het avondmaal pas om 20u30 werd geserveerd. Echter kon Anna zo lang niet wachten. Rond 16u kreeg zij honger en liet een lichte maaltijd serveren omdat ze een ‘zinkend gevoel’ had tussen de maaltijden. Deze maaltijd bestond uit brood, boter, koekjes en cakejes. Deze tussenmaaltijd beviel haar prima en zij ging dit vaker doen. Steeds meer welvarende mensen in Engeland namen deze gewoonte over. Uiteindelijk sloeg het idee over naar andere lagen van de bevolking.

 

De oorspronkelijk high tea voor arbeiders en de afternoon tea voor welvarende mensen is langzaam samengesmolten in de high tea zoals wij deze nu kennen; een high tea geserveerd in the afternoon, met diverse theeën en in ieder geval sandwiches, scones en cupcakes.

 

 

Etiquette voor een echte ‘Tea Party’ :

 

  • Begroet met een handdruk.
  • Zet na het zitten je tas op schoot of achter je tegen de rugleuning.
  • Ontvouw het servet op je schoot. Als je tijdelijk de zaal moet verlaten, plaats dan het servet op je stoel (bijvoorbeeld op de leuning).
    Wanneer je voldoende gegeten en gedronken hebt, mag je het servet rechts naast het bordje leggen.
  • Ten eerste wacht je tot de gastvrouw klaar is om haar eerste slok te nemen (lekker handig, want zo kun je even spieken hoe het ook alweer hoort!). Je pakt altijd zowel de kop als de schotel in je hand. De ene hand gaat onder de schotel, terwijl je met de andere hand het oortje van de kop vastpakt.
  • Suiker wordt in een beker gedaan. De citroenen worden in dunne plakjes gesneden. Je mag nooit citroen en melk samen in één kop thee nemen.
  • Je mag melk pas inschenken als de thee al in de kop zit. Hier is veel discussie over, maar volgens Washington School of protocol gaat de melk er pas op het laatst in. De gewoonte om melk in je thee te doen kwam van de Fransen. “To put milk in your tea before sugar is to cross the path of love, perhaps never to marry.” – Het bijgeloof van theedrinkers.
  • De volgorde bij het eten van de hapjes van een high tea is om de hartige hapjes het eerst op te eten. Scones en dergelijke zoetigheden komen daarna. Tegenwoordig hebben wij onze volgorde enigszins veranderd. Nu willen wij dat de scone als eerste gegeten wordt, terwijl die nog heet is. Daarna komen pas de hartige hapjes en daarna de overige zoetigheden.
  • Snij de scones horizontaal open met een mes. De curd/room en jam liggen op een bordje. Gebruik een mes om de jam en curd/room op elke hap die je neemt te krijgen. Eet elk stukje met je vingers.
  • Het lepeltje ligt altijd achter het kopje. Laat je lepeltje nooit in het kopje.
    Steek de theelepel nooit in je mond, die gebruik je alleen voor het roeren.
  • Het is niet beschaafd om je thee met wijde draaibewegingen te roeren. Het is vereist dat het theelepetje op de ‘6 uur positie’ wordt gehouden bij het beginnen, waarna de toegevoegde vloeistof lichtjes twee of drie keer naar de twaalf uur positie wordt bewogen.
  • De goede manier om je kopje vast te houden gaat als volgt: gebruik nooit je opgeheven pink. Dit is erg onbeschoft. Je plaatst je vingers aan de voor- en achterzijde van het oortje waarbij je pink een klein beetje naar boven gekanteld is voor het evenwicht. Het is niet beschaafd om je vingers door het oortje te steken of het kopje met de palm van je hand vast te houden.
  • Een gast moet altijd in het theekopje kijken tijdens het drinken, nooit eroverheen.
  • Schenk je kopje nooit tot de rand vol.
  • Beweeg je theezakje nooit op en neer, maar laat het gewoon hangen en trekken.
  • Neem geen grote slokken, maar drink je thee met kleine teugjes.
  • Draai je theekopje nooit rond alsof je een wijn aan het drinken bent.
  • Sinds het oude Rome eet een beschaafd persoon met 3 vingers en een gewone burger met vijf. Zo is de opgeheven pink ontstaan en een teken van elitarisme.  De 3 vinger etiquette geldt nog steeds bij het opeten van eten met de hand of tijdens het besmeren van eten met bestek.

 

Een goed boek vol leuke ideeën om een High Tea te houden, is ‘Het vintage Tea Party Boek’. Belangrijkste is natuurlijk nog altijd dat je er van geniet, want uiteindelijk wie houdt zich aan al deze regels ?!

dsc_0522

 

Soorten thee :

 

Er zijn vele soorten thee. De bekendste zijn groene thee, zwarte thee, witte thee, oolong thee en rooibos. Al deze theesoorten worden van één plantensoort gewonnen, de Camellia Sinensis. En ik die dacht dat elke thee van een ander soort plant kwam !
Wat het verschil maakt tussen deze soorten is voornamelijk het productieproces. Een uitzondering hierin is rooibos. Deze thee is afkomstig van het blad en twijgjes van de Zuid-Afrikaanse struik Aspalathus linearis.

De kwaliteit en diversiteit van thee is afhankelijk van een groot aantal factoren. De ligging van de plantage, het klimaat, de hevigheid van seizoenwisselingen, de grond en de wijze van kweken zorgen voor de kleur, karakter en smaak van de thee. Wat tevens een grote rol speelt in het eindresultaat is het soort blad en wanneer dat geplukt wordt, het verwerkingsproces van de bladeren en uiteindelijk de manier waarop thee gezet wordt.
Witte thee
Witte thee heeft zijn naam te danken aan de witte haartjes die op de knoppen van de theeplant groeien. De blaadjes worden aan het begin van het groeiseizoen geplukt en zijn dan nog zeer jong en niet volgroeid. Dit maakt witte thee zeldzamer omdat blaadjes teer en klein zijn.
De blaadjes worden na het plukken gestoomd en gedroogd door deze te roosteren. Ze worden niet gerold. Door de minimale bewerking bewaren de theeblaadjes hiermee al hun antioxidanten. Witte thee is zeer licht van kleur en smaak. Om te voorkomen dat de thee een bittere smaak krijgt, moet het theewater zijn afgekoeld tussen de 60°C en 90°C.

 

Zwarte thee
Zwarte thee doorgaat alle processtappen. Dankzij een relatief lang fermentatieproces krijgt de thee zijn kenmerkende goudbruine tot zwarte kleur. De smaak van zwarte thee is doorgaans krachtiger en de geur intenser dan die van andere theesoorten.

Zwarte thee wordt bij ons het meest gedronken.
Varianten zijn: Ceylonthee, Engelse melange, Darjeeling Assamthee, Lapsang Souchong, …

 

Groene thee
Groene thee is licht van kleur en fris van smaak. Deze thee is een ongefermenteerde thee, waardoor het blad zijn groene kleur behoudt. De smaak is kruidig en grassig. De wijze waarop het blad wordt gerold en gedroogd zorgt ervoor dat verschillende soorten groene thee ontstaan. Het rollen gebeurt soms nog handmatig om bepaalde groene thee een eigen karakter en vorm mee te geven, zoals bij gunpowder-thee. Net als bij witte thee geldt ook voor groene thee dat het theewater tussen de 60°C en 90°C moet zijn om een bittere smaak te voorkomen.

 

Oolong thee (zwarte draak)
Oolong thee zit qua smaak enigszins tussen groene en zwarte thee in: het frisse van groene thee, maar ook het volle karakter van zwarte thee. Het verwerkingsproces is vergelijkbaar met dat van zwarte thee, echter is de fermentatietijd tot de helft ingekort. De thee bestaat ut grote bladeren en wordt meestal als bladthee geproduceerd. Theewater van 85°C is het meest geschikt om oolong thee het beste tot zijn recht doen laten komen. Het is een vrij blanke thee met een subtiele geur.

 

Rooibos
Omdat rooibos afkomstig is van het blad en twijgjes van de Zuid-Afrikaanse struik Aspalathus linearis, is het eigenlijk geen ‘echte’ thee. Rooibos ondergaat het zelfde proces als de overige theesoorten. Groene rooibos wordt niet gefermenteerd. Rooibos is cafeïne en theïne arm en is heerlijk fris en zacht. Verder zit de thee boordevol antioxidanten, ijzer en calcium.

 

Daarnaast bestaan er nog allerlei theemelanges en thee gearomatiseerd met vruchtensmaak of kruiden

Vaak worden diverse kruiden of delen van planten al dan niet in verse vorm als thee gezet, maar deze zijn eigenlijk geen thee maar een infusie. Voorbeelden zijn:

  • Sterrenmix
  • Zoethout
  • Kamille
  • Muntthee
  • Brandnetel
  • Lindebloesem
  • Vlierbloesem
  • Matéde nationale drank van onder andere Argentinië op basis van de bladeren van de matéboom (Ilex paraguariensis) die met een metalen rietje met zeefje (bombilla) uit een gemeenschappelijke kleine fleskalebas wordt gedronken.

 

 

Hoe zit het in andere landen?

 

Bij ons wordt aan theedrinken meestal geen speciale aandacht besteed.
In andere landen bestaan complete theeceremonies:

 

  • In Engeland heb je verschillende ‘Tea Times’:
    • Cream Tea– Een eenvoudige thee met scones, clotted cream, jam of lemon curd.
    • Low Tea / Afternoon Tea– Een middagmaaltijd met sandwiches, scones, clotted cream, curd, 2-3 zoetigheden en thee. De naam ‘low tea’ komt omdat de gasten in lage fauteuils zaten met lage bijzettafels waarop zij hun kopjes en schotels plaatsten.
    • Elevensies– Theeuurtje in de ochtend in Engeland
    • Royale Tea– Theetijd met champagne voorafgaand aan de thee, of met sherry na de thee.
    • High Tea– Hoewel High Tea tegenwoordig gezien wordt als een luxe bezigheid, was het vroeger niets meer dan een gewone avondmaaltijd. Vaak werd deze maaltijd rond zes uur ’s avonds genuttigd, als de arbeiders weer naar huis kwamen. High Tea bestond destijds uit vlees, aardappelen en andere voedingsmiddelen waarbij thee werd gedronken. Gezinnen die in het bezit waren van bedienden hielden vaak een High Tea op zondag, zodat de bedienden tijd hadden om naar de kerk te gaan in plaats van zich bezig te houden met het bereiden van een diner voor de familie.

 

  • In Oost-Friesland drinkt men 5x per dag drie kopjes thee.
    In het kopje komt een klont kandij waarop de thee wordt geschonken, daarna wordt een lepeltje room toegevoegd, zonder roeren. Dus je proeft achtereenvolgens thee, room en suiker. Pas na het derde kopje is de suiker zo goed als opgelost. De kopjes zijn wel kleiner dan bij ons.

 

  • De Japanse theeceremonie is wereldberoemd.
    De ceremonie duurt uren en is gebonden aan zeer strikte regels. Er wordt veel aandacht aan goede manieren besteed en elke handeling wordt tot in detail volgens eeuwenoude voorschriften uitgevoerd.

 

  • In Turkije, Rusland en Iran wordt thee gezet in een samovar, waarin heet water wordt bewaard. Hiermee wordt zeer sterke thee gezet, die boven op de samovar warm gehouden wordt. Om thee te drinken wordt iets van de sterke thee ingeschonken en verdund met water uit de samovar.

 

  • In Marokko wordt de muntthee (Atay Benaanaa of Toeareg thee) uit kleine theeglaasjes gedronken. Hoewel de ceremonie niet zo uitgesproken is, is de bereiding wel strikt ritueel. Eerst wordt de Chinese groene thee (Special Gun Powder), die de basis van muntthee vormt, in een metalen theepot gedaan en met een scheut kokend water gewassen. Na het water af te gieten, gaan de suiker en verse blaadjes van de aarmunt in de pot en wordt het kokende water erop geschonken. Vervolgens worden enkele blaadjes verse thee toegevoegd. De thee moet daarna nog 5 minuten doorkoken. Het eerste glaasje thee dat uit de pot geschonken wordt, wordt weer teruggegoten in de pot zodat alle smaken goed door elkaar trekken. Daarna worden de glazen ingeschonken, het liefst van zo hoog mogelijk zodat er een laagje schuim op de thee komt. Bovendien staat het hoog inschenken van de thee symbool voor de gastvrijheid. Dit wordt vooral dan ook gedaan als er bezoek komt, want hoe hoger, hoe gastvrijer.

 

  • In Tibet wordt de thee in de vorm van tegels gebruikt, waarop in reliëf afbeeldingen staan. Er wordt een stukje van de tegel afgebroken, met water, yakboter en zout wordt er thee van gezet. De Tibetaanse theecultuur bestaat nagenoeg alleen uit boterthee en melkthee.

 

Homepage

 

Volg en like kellylicious
Facebook
Facebook
Follow by Email
RSS
PINTEREST
PINTEREST
INSTAGRAM

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*